نيتهما ، و لا يكفي نية المالك وحده . شرح فارسى : ج : مرحوم مصنف مىفرماين : قبل از ذبح بر ناسك واجب است كه نيّت نمايد و لازم است كه نيّت ذبح را ذابح عهده‌دار شود . شارح ( ره ) مىفرماين : نيّت مزبور را لازم است قبل از ذبح مقارن با فعل داشته باشند و در صورتى كه نتوانند بين آن و ذكرى كه واجب است در اول بگويند جمع كنند لازم است نيّت را بر آن مقدّم نمايند و از ذكر مزبور باقل آن اكتفاء كنند تا بدين وسيله بين حقين حتى الامكان جمع نموده باشند و چنانچه مصنف ( ره ) فرمود لازم است ذابح عهده‌دار نيّت فعل شود اعم از اينكه وى خود حاج باشد يا غير او چه آنكه اين فعل از افعال قابل استنابت بوده و هم اصل فعل و هم نيّت آن را مىتومان به نائب واگذار كرد اگرچه از روى اختيار باشد . البته مستحب است هم فاعل و هم حاج هردو نيّت نمايند ولى نيّت حاج به تنهائى مجزى و كافى نيست . قوله : مقارنة له : ضمير به ذبح راجعست . قوله : و لو تعذر الجمع بينها : يعنى بين نيّت . قوله : و بين الذكر : يعنى ذكر واجب در وقت ذبح كه گفتن بسم اللّه باشد . قوله : قدّمها عليه : ضمير در [ قدّمها ] بنيّت و در [ عليه ] بذكر راجع است . قوله : مقتصرا منه : يعنى از ذكر .